Ontroering, enthousiasme, kennis en vaardigheden!

Waarom zou je mee willen doen aan een workshop van De Kunst van het kijken? En wat is het verschil met een rondleiding? Het antwoord op de eerste vraag is meteen ook het antwoord op de tweede. De workshops lijken net zo weinig op rondleidingen als appels op gloeilampen.

Wat leveren ze je op?

Verdieping, verrijking, en inspiratie  onder andere. Het komt dan ook regelmatig voor dat iemand emotioneel geraakt wordt door een van de kunstwerken. Enthousiasme, lichtjes in de ogen zie je ook vaak verschijnen. Ontroering en enthousiasme kan natuurlijk niemand je garanderen.
Met zekerheid echter kun je erop rekenen dat je in de workshop kennis zult opdoen over de kunst en de kunstenaars.

Verder zul je al doende vaardigheden  ontwikkelen: je inleven, je verdiepen, waarnemen en begrijpen van kunstwerken met name. Prettig gevolg van al dit oefenen is dat je leert om schilderijen te benaderen vanuit je eigen belevingswereld. Je krijgt zo meer zelfvertrouwen bij het beoordelen van kunst. Zodat je kunt vermoeden of weten waar het aan ligt als een werk je helemaal niets zegt of juist heel veel.
Door het werken in een groep oefen je ook spreek- en luistervaardigheden en probeer je je te verplaatsen in de zienswijze van een ander. Verder train je je geheugen. Dat vraagt om toelichting: vaak ga je eerst naar een schilderij kijken om daarna het werk met de anderen en de workshopleider te bespreken. Het beeld van het waargenomene wordt dan in de herinnering opgeroepen.

En dan is er in veel workshops nog de verhalenverteller. Je laat je heerlijk meevoeren in de beeldenstroom, waarbij je en passant diepere lagen van een schilderij krijgt aangereikt. Zoals gezegd: een workshop is niet te vergelijken met een rondleiding.

Je kunt je opgeven voor de eerstvolgende workshop.